corfu-old-town.jpg

Η Κέρκυρα, η δικιά μου Κέρκυρα, η δικιά μου πατρίδα, μπήκε στην Παγκόσμια Κληρονομιά της UNESCO. Η δικιά μου Κέρκυρα, η γεμάτη από δένδρα, φύση, χρώματα και θάλασσα. Η Κέρκυρα που έζησα τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια, εκείνη που μεγάλωσα σωματικά και συναισθηματικά, εκείνη που αναζήτησα και επέστρεψα και εκείνη που άφησα.

Εκείνη που γεύτηκα, δίψασα, κολύμπησα, περπάτησα, ονειρεύτηκα και ερωτεύτηκα. Εκείνη που έκλαψα, έχασα, απελπίστηκα και χάθηκα. Όλα εκείνη. Όλα εκεί…

Η Κέρκυρά μου πονάει και εκείνη. Ζητάει αγάπη, φροντίδα, προσοχή. Και κανείς δεν την ακούει. Μα πώς δεν βλέπουν τόση ομορφιά; Τόση ομορφιά να χάνεται στις πολιτικές μικρότητες; Τόση ομορφιά πνιγμένη στη βρωμιά; Στα σκουπίδια; Και κανείς να μην κάνει κάτι;

Μπήκαμε στην UNESCO. Μα αν θα μείνουμε αμφιβάλλω. Όχι με αυτήν την νοοτροπία. Η Κέρκυρά μου ζητάει αγάπη. Όπως όλα. Αν όλοι αρχίζαμε να αγαπάμε γύρω μας, λίγο μόνο λίγο. Θα γίνοταν όλα τόσο πιο όμορφα. Τόσο πιο απλά… 

http://whc.unesco.org/en/list/978

Advertisements

tetarti29-8.jpg

kaigomaste.jpgΦώτο: Εφημερίδα «Το Έθνος»

Ευτυχώς που είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί αλλιώς θα είχαν εισβάλλει οι Τούρκοι!

Παραλία Γλυφάδας

Η παραλία της Γλυφάδας (ατελείωτες αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων!)

Παλαιό φρούριο

Δύση στο Παλαιό Φρούριο με θέα στον ναυτικό όμιλο!

Ανεμόμυλος - Ναυτίλος

Ο ανεμόμυλος και το μεζεδοπωλείο Ναυτίλος!

Άγιος Γόρδιος - Alobar

Η παραλία Άγιος Γόρδιος και οι τρελές ξάπλες στο Alobar!

Άγιος Γόρδιος - Alobar

Ααχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ύστερα από πρόσκληση της φίλης Nebula μπαίνω και εγώ στο παιχνίδι σχολιασμού φράσεων. Οι όροι του παιχνιδιού είναι οι εξής:

Συνολικά ο παίκτης γράφει 4 φράσεις στο ποστ του. Τις δύο τις σχολιάζει και τις άλλες δύο απλώς τις γράφει και τις πασάρει για σχολιασμό σε άλλους 5. Την πρώτη φράση που πρέπει να σχολιάσει/ να την δεχθεί/ να την απορρίψει του την έχει πασάρει ο συμπαίκτης blogger. Είναι μία γνωστή φράση κάποιου συγγραφέα ή κάποιου άλλου. Και η δεύτερη φράση πρέπει πάλι να σχολιαστεί από τον ίδιο, μόνο που αυτή τη φορά πρόκειται για μια προσωπική άποψη/ φράση του ίδιου του συμπαίκτη.
Μετά… ο σχολιαστής πρέπει σε 5 άλλους υποψήφιους συμπαίκτες να παραθέσει 2 φράσεις προς σχολιασμό: η πρώτη πρέπει να είναι από κάποιον συγγραφέα ή κάποιον άλλον και η δεύτερη από τον ίδιο. Αυτά!

– Αντίο είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια.

– Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια, ξαναείπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται. (Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, Ο μικρός πρίγκιπας)

Το βιβλίο του μικρού πρίγκιπα, το γεμάτο σοφίες… Είναι αλήθεια πως η καρδιά είναι η μόνη που κουβαλάει την ουσία. Γι’αυτό και μόνο με την καρδιά μπορούμε να δούμε καλά. Η καρδιά ως αμφορέας αγνότητας και γνήσιων θετικών αισθημάτων μετατρέπεται σε πρίσμα που από μέσα του ξεπηδά το χρώμα της ζωής. Η ουσία της ύπαρξης…

Όταν θα’ρθει εκείνη η ώρα να γίνεις σαν τον αυστηρό δάσκαλο που χτυπά δυνατά την παλάμη και συ, όσο θα πονάς και θα λες πως είναι άδικο θα ξέρεις πως μόνο έτσι γίνονται τα σημάδια στα χέρια.

Δε ξέρω αν είναι σωστό να γυρνάμε σε πρακτικές που οι ίδιοι ποτέ δεν καταλάβαμε την αξία τους. Δε συμφωνώ ότι μόνο έτσι γίνονται τα σημάδια στα χέρια. Θεωρώ ότι πάντα στη ζωή υπάρχει καλύτερος τρόπος μάθησης γενικότερα. Η υιοθέτηση πρακτικών τιμωρίας δε μπορούν να οδηγήσουν στην πηγαία ορμή για μάθηση παρά στην αναζήτηση στρατηγικών για την αποφυγή της τιμωρίας (που συχνά δε καταλήγουν στη γνώση αλλά στην πονηριά). Είναι φυσικά πιο δύσκολο να μελετήσεις και να δουλέψεις πάνω στην καλύτερη μετάδοση της γνώσης παρά να εφαρμόσεις απαρχαιωμένες πρακτικές μάθησης που λανθασμένα και παρωπιδικά θεωρούνται επιτυχείς. Αναφέρω όλα αυτά με αφορμή τη γενικότερη συμπεριφορά ενός ανθρώπου σε διάφορες περιστάσεις και όχι μόνο τη συμπεριφορά του δασκάλου απέναντι στο μαθητή του.

Οι δικές μου οι φράσεις που θα ήθελα να σχολιαστούν είναι:

«Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο

Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς

Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ για σένα και για μένα» Οδυσσέας Ελύτης, Το μονόγραμμα

και

Θεωρώ ότι υπάρχει ένα παγκόσμιο σχέδιο υποβίβασης της παιδείας και στροφής των ανθρώπων προς εφήμερες ανάγκες με απώτερο σκοπό την χειραγώγηση των λαών, την εξάλειψη της κρίσης και της άποψης, της ελεύθερης σκέψης και έκφρασης….

Καλώ τους

Έντεκα, Αργυρένια, Τσέλιγκα, Alma και Krotkar για συμμετοχή και σχολιασμό!

Είμαι κορμός…Γαντζωμένος στη γη μα ποθώ τα σύννεφα. Ανθίζω συχνά μα άλλες φορές τα κλαδιά μου σπάζουν. Τα κλαδιά μου ξηρά. Είμαι αλλαγή. Είμαι ρίζα. Σε δάσος, σε έρημο. Βρίσκομαι. Χάνομαι. Γιορτάζω και πενθώ. Στο ατέλειωτο πανηγύρι του χρόνου χορεύω.

Είμαι ελεύθερος και δέσμιος. Πάνω μου περνούν οι καιροί. Χαράσουν σημάδια ξεχωριστά. Αγάπης και πόνου σημάδια, χαράς και κραυγής, κατάρας και ευχής.

Στον άνεμο χορεύω, στον ήλιο προσκυνώ. Στη βροχή λυτρώνομαι, τις νύχτες ονειρεύομαι. Και όλα κύκλος που δεν καταλήγει. Έλικα ανεβαίνει τα σκαλιά του χρόνου.

Κορμός με τα χέρια ψηλά να γυρίζω στο ίδιο σημείο (νομίζω…), μα τα πράγματα δεν είναι έτσι απλά. Γυρίζουν πάνω μου πιο πολλά πιο βαθιά τα σημάδια της ζωής. Γυρίζω με περισσότερη ελευθερία…περισσότερο θάνατο. Είμαι κορμός. Είμαι εγώ….

Κλειστό λόγω διακοπών!! Επιστρέφουμε τέλος Αυγούστου! Για παραγγελίες στον ανταγωνιστή μου απέναντι να πάτε!