Σε μια αναπνοή…


Αφού δεν τα βγάζουν τα κανάλια στη φόρα (προτίμηση δείχνουν στο νέο τιγράκι που γεννήθηκε στο ζωολογικό κήπο του Χονγκ Κονγκ), θα τα βγάζουμε εμείς!!!! Αίσχος!!! 

Advertisements

  

Μέσα στο μακό σου που γράφει «Life is Good» κάτω από ένα γελαστό μουτράκι

Mέσα στην αγκαλιά σου τη γεμάτη από έρωτα

Mέσα στη μυρωδιά σου που με γεμίζει πόθο

Στις χούφτες που με άρπαξαν

Στα χείλη που με φίλησαν

Μέσα στη δύναμη από το βλέμμα σου….Εκεί μέσα ζω…Τη ζωή που πάντα περίμενα…Νιώθοντας γαλήνη πια γιατί με προστατεύεις τόσο.

 Ο έρωτας είναι τέχνη…και πώς να γυρίσω πίσω στο λίγο των ανθρώπων;

travel_greatbritain_sunset1.jpg

(Yanni-Until the last moment)

 

Για σένα έχω μιλήσει σε καιρούς παλιούς

Με σοφές παραμάνες και μ’ αντάρτες απόμαχους

Από τι να ‘ναι που έχεις τη θλίψη του αγριμιού

Την ανταύγεια στο πρόσωπο του νερού του τρεμάμενου

Και γιατί, λέει, να μέλλει κοντά σου να ‘ρθω

Που δε θέλω αγάπη αλλά θέλω τον άνεμο

Αλλά θέλω της ξέσκεπης όρθιας θάλασσας τον καλπασμό…

(Το Μονόγραμμα V, Οδυσσέας Ελύτης 1971)

 

corfu-old-town.jpg

Η Κέρκυρα, η δικιά μου Κέρκυρα, η δικιά μου πατρίδα, μπήκε στην Παγκόσμια Κληρονομιά της UNESCO. Η δικιά μου Κέρκυρα, η γεμάτη από δένδρα, φύση, χρώματα και θάλασσα. Η Κέρκυρα που έζησα τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια, εκείνη που μεγάλωσα σωματικά και συναισθηματικά, εκείνη που αναζήτησα και επέστρεψα και εκείνη που άφησα.

Εκείνη που γεύτηκα, δίψασα, κολύμπησα, περπάτησα, ονειρεύτηκα και ερωτεύτηκα. Εκείνη που έκλαψα, έχασα, απελπίστηκα και χάθηκα. Όλα εκείνη. Όλα εκεί…

Η Κέρκυρά μου πονάει και εκείνη. Ζητάει αγάπη, φροντίδα, προσοχή. Και κανείς δεν την ακούει. Μα πώς δεν βλέπουν τόση ομορφιά; Τόση ομορφιά να χάνεται στις πολιτικές μικρότητες; Τόση ομορφιά πνιγμένη στη βρωμιά; Στα σκουπίδια; Και κανείς να μην κάνει κάτι;

Μπήκαμε στην UNESCO. Μα αν θα μείνουμε αμφιβάλλω. Όχι με αυτήν την νοοτροπία. Η Κέρκυρά μου ζητάει αγάπη. Όπως όλα. Αν όλοι αρχίζαμε να αγαπάμε γύρω μας, λίγο μόνο λίγο. Θα γίνοταν όλα τόσο πιο όμορφα. Τόσο πιο απλά… 

http://whc.unesco.org/en/list/978

tetarti29-8.jpg

Παραλία Γλυφάδας

Η παραλία της Γλυφάδας (ατελείωτες αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων!)

Παλαιό φρούριο

Δύση στο Παλαιό Φρούριο με θέα στον ναυτικό όμιλο!

Ανεμόμυλος - Ναυτίλος

Ο ανεμόμυλος και το μεζεδοπωλείο Ναυτίλος!

Άγιος Γόρδιος - Alobar

Η παραλία Άγιος Γόρδιος και οι τρελές ξάπλες στο Alobar!

Άγιος Γόρδιος - Alobar

Ααχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ!!!!!!!!!!!!!!!!!

Είμαι κορμός…Γαντζωμένος στη γη μα ποθώ τα σύννεφα. Ανθίζω συχνά μα άλλες φορές τα κλαδιά μου σπάζουν. Τα κλαδιά μου ξηρά. Είμαι αλλαγή. Είμαι ρίζα. Σε δάσος, σε έρημο. Βρίσκομαι. Χάνομαι. Γιορτάζω και πενθώ. Στο ατέλειωτο πανηγύρι του χρόνου χορεύω.

Είμαι ελεύθερος και δέσμιος. Πάνω μου περνούν οι καιροί. Χαράσουν σημάδια ξεχωριστά. Αγάπης και πόνου σημάδια, χαράς και κραυγής, κατάρας και ευχής.

Στον άνεμο χορεύω, στον ήλιο προσκυνώ. Στη βροχή λυτρώνομαι, τις νύχτες ονειρεύομαι. Και όλα κύκλος που δεν καταλήγει. Έλικα ανεβαίνει τα σκαλιά του χρόνου.

Κορμός με τα χέρια ψηλά να γυρίζω στο ίδιο σημείο (νομίζω…), μα τα πράγματα δεν είναι έτσι απλά. Γυρίζουν πάνω μου πιο πολλά πιο βαθιά τα σημάδια της ζωής. Γυρίζω με περισσότερη ελευθερία…περισσότερο θάνατο. Είμαι κορμός. Είμαι εγώ….

Επόμενη σελίδα: »