Ύστερα από πρόσκληση της φίλης Nebula μπαίνω και εγώ στο παιχνίδι σχολιασμού φράσεων. Οι όροι του παιχνιδιού είναι οι εξής:

Συνολικά ο παίκτης γράφει 4 φράσεις στο ποστ του. Τις δύο τις σχολιάζει και τις άλλες δύο απλώς τις γράφει και τις πασάρει για σχολιασμό σε άλλους 5. Την πρώτη φράση που πρέπει να σχολιάσει/ να την δεχθεί/ να την απορρίψει του την έχει πασάρει ο συμπαίκτης blogger. Είναι μία γνωστή φράση κάποιου συγγραφέα ή κάποιου άλλου. Και η δεύτερη φράση πρέπει πάλι να σχολιαστεί από τον ίδιο, μόνο που αυτή τη φορά πρόκειται για μια προσωπική άποψη/ φράση του ίδιου του συμπαίκτη.
Μετά… ο σχολιαστής πρέπει σε 5 άλλους υποψήφιους συμπαίκτες να παραθέσει 2 φράσεις προς σχολιασμό: η πρώτη πρέπει να είναι από κάποιον συγγραφέα ή κάποιον άλλον και η δεύτερη από τον ίδιο. Αυτά!

– Αντίο είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια.

– Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια, ξαναείπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται. (Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, Ο μικρός πρίγκιπας)

Το βιβλίο του μικρού πρίγκιπα, το γεμάτο σοφίες… Είναι αλήθεια πως η καρδιά είναι η μόνη που κουβαλάει την ουσία. Γι’αυτό και μόνο με την καρδιά μπορούμε να δούμε καλά. Η καρδιά ως αμφορέας αγνότητας και γνήσιων θετικών αισθημάτων μετατρέπεται σε πρίσμα που από μέσα του ξεπηδά το χρώμα της ζωής. Η ουσία της ύπαρξης…

Όταν θα’ρθει εκείνη η ώρα να γίνεις σαν τον αυστηρό δάσκαλο που χτυπά δυνατά την παλάμη και συ, όσο θα πονάς και θα λες πως είναι άδικο θα ξέρεις πως μόνο έτσι γίνονται τα σημάδια στα χέρια.

Δε ξέρω αν είναι σωστό να γυρνάμε σε πρακτικές που οι ίδιοι ποτέ δεν καταλάβαμε την αξία τους. Δε συμφωνώ ότι μόνο έτσι γίνονται τα σημάδια στα χέρια. Θεωρώ ότι πάντα στη ζωή υπάρχει καλύτερος τρόπος μάθησης γενικότερα. Η υιοθέτηση πρακτικών τιμωρίας δε μπορούν να οδηγήσουν στην πηγαία ορμή για μάθηση παρά στην αναζήτηση στρατηγικών για την αποφυγή της τιμωρίας (που συχνά δε καταλήγουν στη γνώση αλλά στην πονηριά). Είναι φυσικά πιο δύσκολο να μελετήσεις και να δουλέψεις πάνω στην καλύτερη μετάδοση της γνώσης παρά να εφαρμόσεις απαρχαιωμένες πρακτικές μάθησης που λανθασμένα και παρωπιδικά θεωρούνται επιτυχείς. Αναφέρω όλα αυτά με αφορμή τη γενικότερη συμπεριφορά ενός ανθρώπου σε διάφορες περιστάσεις και όχι μόνο τη συμπεριφορά του δασκάλου απέναντι στο μαθητή του.

Οι δικές μου οι φράσεις που θα ήθελα να σχολιαστούν είναι:

«Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο

Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς

Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ για σένα και για μένα» Οδυσσέας Ελύτης, Το μονόγραμμα

και

Θεωρώ ότι υπάρχει ένα παγκόσμιο σχέδιο υποβίβασης της παιδείας και στροφής των ανθρώπων προς εφήμερες ανάγκες με απώτερο σκοπό την χειραγώγηση των λαών, την εξάλειψη της κρίσης και της άποψης, της ελεύθερης σκέψης και έκφρασης….

Καλώ τους

Έντεκα, Αργυρένια, Τσέλιγκα, Alma και Krotkar για συμμετοχή και σχολιασμό!