Τα όνειρά μου στοιχειώνει η μορφή σου

Ήταν σαν πέτρα σκληρή η ψυχή σου

Το πρόσωπό σου βαθιά χαραγμένο

Είσαι αλλού και εγώ εδώ περιμένω

Είσαι αλλού και εγώ εδώ να πεθαίνω

Αυτό είναι το δικό μας πεπρωμένο

Εσύ από μακριά να με κοιτάζεις

Και εγώ να νοιώθω πως ξανά με αγκαλιάζεις

Η σκέψη σου έγινε εχθρός μου

Παρωδία αγάπης στο μυαλό μου

Το βλέμμα σου στο δικό μου και πεθαίνω

Είσαι αλλού και εγώ ακόμα ανασαίνω

© Βασιλάκη Α, 2005