Απόψε που δε βγήκε το φεγγάρι

Κι οι άγγελοι δεν έχουνε γιορτή

Η θύμησή σου βάσανο φιλί μου

Ξημέρωμα δε λέει να φανεί

Απόψε που δε βγήκανε τ’ αστέρια

Κι οι άμυνές μου κάστρα έχουν στηθεί

Η θύμησή σου βάλσαμο κορμί μου

Ο έρωτας δε λέει να σβηστεί

Θέλω απόψε να ξεχάσω

Nα μη σ’ ονειρευτώ

Θέλω το όνειρο να χάσω

Μ’άλλο πια να ξεχαστώ 

Απόψε που η νύχτα με σκεπάζει

Δίχως νόημα οι λέξεις τώρα πια

Η θύμησή σου λάμα μαχαιριά μου

Κομμάτια κάνει πάλι την καρδιά

© Βασιλάκη Α, 2005